حکایت زمستان

بسم الله الرحمن الرحیم

----------------------------

متن این کتاب توسط یک خانم تایپ شده است . ایشان درگیر کار بود که یک روز همسرش آمد نزد حقیر گفت : خانم من تا به حال کتاب های خاطره زیادی تایپ کرده است . ولی به لحاظ روحی و روانی هیچ کتابی تا به این اندازه روی او تأثیر نگذاشته بود .

با این که دلیل چنین حرفی را به خوبی میدانستم ولی خواستم از زبان خودش بشنوم . بنابراین علتش را پرسیدم. گفت : صحنه های تکان دهنده شکنجه های اسرا، اعصاب او را به هم ریخته است. طوری که چند بار در حین تایپ به گریه افتاده است؛ و تا حدی تحت تأثیر قرار گرفته که گاهی با اینکه تشنه است، ولی برای همدردی با اسرایی که سال ها از اتمام اسارت آنها میگذرد، تا چند ساعت آب نمی خورد . گاهی هم از خیر خوردن غذا می گذرد .                     

قسمتی از مقدمه کتاب

التماس دعا

مرصاد

من حتی يک ريال نمي‌دهم

من حتی يک ريال نمي‌دهم

 

من نسکافه نمي‌خورم!

                             نسکافه داغ است

          داغ‌تر از آن تکه سربي که نشست توي سينه‌ي محمد

                                      وقتي نشسته بود

                                                          در آغوش پدرش

 

من نسکافه نمي‌خورم!

                             نسکافه تلخ است

          تلخ‌تر از آن روزي که پدر زينب را گرفتند

                                                          و کشان‌کشان انداختند

                                      توي آن ماشين آهني

                                                که حتي پنجره هم نداشت

 

من نسکافه نمي‌خورم!

                             نسکافه سياه است

          سياه‌تر از آن شبي که هانيه و مادربزرگش را

                                                          از خانه بيرون انداختند

                             و يک غول آهني روي سقف خانه‌شان راه رفت

 

من نسکافه نمي‌خورم!

          من افتخار مي‌کنم که نسکافه نمي‌خورم

                             بگذار همان چهار جوان اسراييلي

                                     بنشينند زير سايه‌ي درخت پرتقال خانه‌ي احمد

                                                و نسکافه بخورند

                                      و بخندند به ريش همه‌ي شيوخ عرب

 

من نسکافه نمي‌خورم! من نسکافه نمي‌خرم!

                   من حتي يک ريال نمي‌دهم

                             که بشود آن تکه سرب

                                 که بشود يک قطره بنزين براي آن ماشين آهني

                             که بشود بند پوتين آن سرباز اسراييلي

 

من نسکافه نمي‌خورم!

          و نسکافه فقط همان يک فنجان قهوه نيست

                             همان پيراهني است که تو پوشيده‌اي

                                                                و من پوشيده‌ام

                             همان گوشي موبايلي است که تو خريدي

                             و براي خريدنش سيصد و پنجاه‌هزار تومان بدهکار شدي

 

من نسکافه نمي‌خورم!

---

منبع